Siz de kendinize sormuşsunuzdur eminim. Değdi mi onca emeğe? diye... Bir amaç uğrunda harcanan o kadar enerji karşılığında elinize maddî veya manevî hiçbir şeyin geçmemesi, uğruna harcanan zamana, emeğe ve belki maddiyata acıtır insanı değil mi?

YAZIK

Saymadım, hicrinle geçen günleri.
Boşuna canımı sıkmışım, yazık...
Hapsettim zihnimde, kara dünleri,
Umudu yellere vermişim, yazık...

Belaymış sevdanla yollara düşmek,
Bir ömür ardından sorgusuz koşmak,
Nafile çabalar, harcanan emek,
Zahmeti sellere vermişim, yazık...

Utanır semaya açılan eller,
Bürünür geceye, saklanır günler.
Oturmuş bir yana, sonunu bekler,
Yakayı kedere vermişim, yazık...

Zamanmış kulakta narin vızıltı,
Göl olmuş yürekten akan sızıntı,
Virane aşkından, yok bir kırıntı,
Gençliği uğruna vermişim, yazık...

Kıyıları döverken öfke dalgası,
Nereye kayboldu canın yongası?
Ceplerim yırtılmış, boş sefer tası.
Nasibi ellere vermişim, yazık...

Kadermiş diyemem, benim suçlusu!
Bulsa da namerdin, dokuz başlısı.
Kayboldu düşlerin, geçim kaygısı,
Dermanı dertlere vermişim, yazık...

İstemem acıma yüzüm düşünce
İsyan değil inan, sitem sadece...
Doldu bak satırlar kalem yazınca,
Vaktimi boş yere vermişim, yazık...

Anlamaz ruhumu, gönül bilmeyen.
Kendinde özümü, beni görmeyen,
Unutur elbette candan sevmeyen,
Gönlümü nelere vermişim, yazık...

Asırlar oyuncak, olmuş ademe.
Satırlar salıncak, olmuş kaleme.
Ne vakit güneş doğmuş haneme?
Bahtımı emanet vermişim, yazık...

5 Mart 2022
Turan Aslan