Bazen insan, kendisine vefa borcunu ödemeyi amaç edinir. Ama vefa yavaş yavaş yerini cefaya bırakır. Tek başına kalır, arkasından pohpohlayanlar birden bire karşısında bitiverir. Aslında sandığın şey ile olan şey çok ama çok farklıdır...

BANA MÜSAADE...

Kesildi umudun, coşkun suları,
Çağladım olmadı, bana müsaade...
Boşuna gezmişim, ben bu yolları,
Çiğnedim olmadı, bana müsaade...

Sevdası gönlümde, kalır ebedî,
Sanmayın ondadır, bunun sebebi,
İnsanı... İnsanı yıktı gönülde yeri!
Anlayan olmadı, bana müsaade...

Kim bilir kaç kişi kayboldu böyle?
Çekip de sineye, düştü maziye...
Gözümden yaşları, şu hasretine,
Bağladım olmadı, bana müsaade...

Yanımda duranlar, karşıma çıktı,
Boşluğa yazmaktan, bu eller bıktı,
Islanan gözlerim, son bir kez baktı,
Ağladım olmadı, bana müsaade...

Küsmesin doğduğum topraklar bana,
İsterse canımı veririm ona.
Bu yolculukta, böyle bir hana,
Uğradım olmadı, bana müsaade...

Varlığın hakkını, yokluk anlatır,
Gün gelir sizi de, alır fırlatır,
Kulağıma kuşlar, neler çıtlatır?
Anladım... Olmadı, bana müsaade...

Kapandı defterde dolu sayfalar,
Bırakın sevinsin sümsük tayfalar,
Bugünün elbette yarını da var,
Yalanım olmadı, bana müsaade...

15 Mart 2022 Salı
Turan Aslan